Duits brood-het enige echte

Wat mis ik na al die jaren het meest uit mijn Heimat? Het Duitse brood. En die gaat dan ook naar ieder bezoek in Duitsland weer in grote aantallen over de grens mee naar Nederland, om daar in de vriezer op zijn eetbeurt te wachten. Mijn eerste zoektocht naar het enige echte hartige brood was tevergeefs. Met de vinger stak ik in ieder afgepakt soort brood, maar geen van een hield stand. Of meergranen,bruin, of volkoren, allemaal zacht en in Duitsland alleen als toast brood bekend, die pas na het roosteren te genieten is. Als je het niet anders gewend bent, dan mis je het natuurlijk ook niet en weet je niet beter. Voor mij onvatbaar is dan ook, dat de kinderen de al zo zachte korstjes ook nog laten liggen. Heb ik toch tijdens mijn opvoeding moeten leren, dat de harde korstjes het beste voor de tandjes zijn.

Waar ik het lekkere Duitse brood vandaan haal? Simpel, bij de Lidl net over de grens. Een echte belevenis. Staat er toch een reuze broodbakmachine en verteld je dat je even geduld moet hebben, jouw brood wordt net gebakken. Je kunt er uit verschillende lekkere broden kiezen, met of zonder graan, en aan de aanwezige broodsnijmachine meteen diepvriesgerecht inpakken. Mijn favoriete brood - natuurlijk het “Weltmeisterbrot”.